Breaking
EU Commission issues new nitrogen compliance ultimatumFrisian farmers vow to resist Brussels directiveNew fierljeppen record set in WinsumWetterskip Fryslân warns of coastal flooding riskLeeuwarden named top cycling city in the NetherlandsEU Commission issues new nitrogen compliance ultimatumFrisian farmers vow to resist Brussels directiveNew fierljeppen record set in WinsumWetterskip Fryslân warns of coastal flooding riskLeeuwarden named top cycling city in the Netherlands
Tuesday, 20 May 2026  ·  Ljouwert, FryslânEst. 2026

FRISIAN NEWS

Nijs fan de Wrâld  ·  World News  ·  Frisian Perspective

Why Regional Languages Are Dying Faster Than Endangered Species
Culture

Wêrom Regionale Talen Flugger Útsterje as Bedrige Bistsoarten

April 20, 2025 · Frisian News

A quarter of the world's regional languages will vanish within a generation as young people abandon native tongues for global lingua francas. Governments spend more money protecting rare birds than preserving linguistic heritage.

Frisian flagFrysk

Foarige wike befêstigden taalkundigen yn Stockholm dat Ainu, in taal praat troch de ynheemske Ainu-befolking fan Japan, noch mar 80 memmetaalsprekkers oer hat. Allegearre binne âlder as santich. Oer fiifteen jier is de taal dea. Gjin museum sil opnamen dêrfan ôfspylje. Gjin oerheidssubsydzje sil him werombringe. Dochs jout Japan miljarden út oan natuerbeskerming wylst it hast neat útjout oan behâld fan regionale talen. It ferskil fertelt dy eat hurds oer wat mienskippen wier wurdearje.

De oantallen binne wreed. UNESCO telt hjoed 7.000 talen. Tsjin 2100 ferdwynt de helte. De measte stjerre net mei ien klap, mar stil fuort, as bern wegerje de wurden fan harren pakes en beppes te leren en ynstee dêrfan kieze foar Ingelsk, Mandarynsk of Spaansk. Allinnich yn Europa ferlieze talen as Liguriaansk, Friulaansk en Reto-Romaansk elk jier sprekkers. Dit binne gjin lytse stamtaaldialekten mar wurkjende talen mei ieuwen literatuer en ûnderskiedende grammatika. Se wurde net troch ynfaazje mar troch ekonomyske swiertekrêft útwiske.

It meganisme is ienfâldich. Jonge minsken hawwe banen nedich. Banen fereaskje kwalifikaasjes. Kwalifikaasjes fereaskje de dominante taal. In tiener yn Bretanje kin Bretonsk thús prate, mar Frânsk iepenet doarren. Portugeessprekkers yn Galisje witte dat Portugeesk rekkens betellet, Galisysk net. Âlden wolle bettere libben foar harren bern en skeakelje oer nei de mearderheidstaal by it iten. It bern groeit twatalich op, ferget dan de minderheidstaal hielendal. De tredde generaasje leart it hielendal net. Binnen santich jier is in taal dy tûzen jier lang praat is, dea.

Oerheden dogge oft it harren wat skele kin. Se finansierje kulturele sintra, sponsorje festivals, drukke learboeken dy't nimmen lêst. Mar se finansierje gjin skoallen dêr't bern regionale talen echt as earste talen leare. Se hiere gjin leararen. Se meitsje it learen fan in regionale taal gjin fereaste foar regearingsbanen. As sprekkers fan regionale talen om echte middelen freegje, hearre hja itselde útflecht: it is te djoer, it is net effektyf, it ferdielt nasjonale ienheid. Mar dyselde oerheden jouwe tsien miljoen euro út om in fûgelsoart te rêden dy't de measte boargers nea sjen sille.

De wierheid is dreger as amtners tajaan wolle. Regionale talen stjerre om't it ekonomysk systeem dat de wrâld dominearret harren straft. Sintraliseare steaten, wrâldmerken en massamedia wurkje allegearre tsjin taalkundige ferskaat. Dit bestriden fereaskjet gjin festivals en learboeken mar echte macht en echt jild. It fereaskjet taal as ynfrastruktuer, net as erfgoed. Mar in pear lannen sille dit dwaan. De measte sille harren regionale talen stjerre sjen en dan elegyen dêroer skriuwe neidat de sprekkers fuort binne.

English

Last week, linguists in Stockholm confirmed that Ainu, a language spoken by Japan's indigenous Ainu people, now has only 80 native speakers left. All are over seventy. Within fifteen years, the language will be dead. No museum will play recordings of it. No government grant will bring it back. Yet Japan spends billions on wildlife conservation while spending almost nothing on keeping regional languages alive. The disparity tells you something hard about what societies actually value.

The numbers are brutal. UNESCO counts 7,000 languages spoken today. By 2100, half will vanish. Most will die not with a bang but with a whimper, as children refuse to learn their grandparents' words and move instead to English, Mandarin, or Spanish. In Europe alone, languages like Ligurian, Friulian, and Romansh lose speakers every year. These are not small tribal dialects but functioning languages with centuries of literature and distinct grammar. They are being erased by economic gravity, not invasion.

The mechanism is simple. Young people need jobs. Jobs require credentials. Credentials require the dominant language. A teenager in Brittany can speak Breton at home, but French opens doors. Portuguese speakers in Galicia know that Portuguese pays bills, Galician does not. Parents, wanting better lives for their children, switch to the majority tongue at dinner. The child grows up bilingual, then forgets the minority language entirely. The third generation never learns it at all. Within seventy years, a language spoken for a thousand years dies.

Governments pretend to care. They fund cultural centers, sponsor festivals, print textbooks nobody reads. But they do not fund schools where children actually learn regional languages as first languages. They do not hire teachers. They do not make learning a regional tongue a requirement for government jobs. When regional language speakers ask for real resources, they hear the same excuse: it is too expensive, it is inefficient, it fragments national unity. Yet those same governments will spend ten million euros saving a bird species that most citizens will never see.

The truth is harder than bureaucrats want to admit. Regional languages will die because the economic system that dominates the world punishes them. Centralized states, global markets, and mass media all work against linguistic diversity. Fighting this requires not festivals and textbooks but real power and real money. It requires treating language as infrastructure, not as heritage. Few nations will do this. Most will watch their regional languages die and then write elegies about it after the speakers are gone.


Published April 20, 2025 · Frisian News · Ljouwert, Fryslân